Barcelona Stad

Barcelona Stad

‘De stad van wonderen’ zo noemde Eduardo Mendoza de Catalaanse hoofdstad in één van zijn boeken die gewijd was aan de grote gedaanteveranderingen die de stad Barcelona heeft ondergaan.

De historische hoofdstad van de koningen van Aragon leek in te slapen achter haar middeleeuwse muren maar wist daarentegen toch enorm te profiteren van de industriële revolutie die gepaard ging met een culturele opleving. Eén resultaat daarvan is de wijk L ‘Eixample die op een gunstige locatie uit de grond schoot en waar architecten met een modernistische insteek hun verbeeldingen en fantasie de vrije loop konden laten. Dat deze architecten van zoveel vrijheid konden genieten was vooral te danken aan de voortschrijdend inzicht en talent van hun beschermheren.

Talent en Dynamiek lijken het waarmerk te zijn van de inwoners van Barcelona en van degenen die de stad aantrekt. Onder andere Pablo Picasso, Joan Miro en Antoni Tapies kwamen hier tot bloei en vonden hun inspiratie in Barcelona. Deze drie grote kunstenaars schonken Barcelona belangrijke werken die hedendaags te bewonderen zijn in de musea. Hetgeen Barcelona ook heel speciaal maakt zijn de verschillende stijlen uit vele eeuwen die door elkaar lopen in de wijken. Voorbeelden daarvan zijn de wijken Barri Gotic en La Ribera die vele kenmerken bevatten uit de tijd dat de trotste havenstad nog over de Middelandse zee heerste.

De nauwe straten en steegjes lijken nauwelijks veranderd te zijn sinds de middeleeuwen totdat er plotseling een uit de toon vallende winkel of trendy café met strakke of juiste uitbundige lijnen opduikt om ons naar eigen tijd terug te slingeren. Barcelona schuwt de tegenstellingen niet. Lawaaiige brede avenues tezamen met verstilde pleintjes waarbij soms alleen een saxofoon klinkt en de introverte cultuur samen met het uitbundige uitgaansleven is Barcelona een samensmelting van uitersten. Juist deze kenmerken dragen bij aan de onweerstaanbare charme waarmee Barcelona iedereen betovert. Wie Barcelona bezoekt volgt de route van het modernisme in de voetsporen van Antoni Gaudi die het symbool van de stad is geworden. Naast Antoni Gaudi is ook Domenech i Montaner, de architect van het Palau de la Musica Catalana (het gebouw dat de trots symboliseert van een volk dat hartstochtelijk verknocht is aan zijn Catalaanse taal) een icoon van Barcelona.

Van weemoed of nostalgie is in deze historische stad echter geen sprake. Zeker niet sinds de stad weer de hoofdstad is geworden, zo niet van Spanje dan toch wel van de meest welvarende regio van Spanje, een regio die op zijn beurt ook steeds autonomer wordt. In die geest van autonomie wist de stad in 1992 de Olympische Spelen naar zich toe te trekken en door het bouwen van de faciliteiten weer zijn oorsprong van het roemrijke zeevarende verleden wist terug te vinden. Barcelona vond die zee terug achter de sombere industriële installaties en wist zich opnieuw te profileren als badplaats.

Kortom; in Barcelona is voor ieder wat wils. Cultuur, uitgaan, architectuur en zon zee & strand.

  • ideal
  • paypal
  • bancontact
  • creditcard